Marcowe zwiedzanie Watykanu przez kleryków z Castel Sant’Elia

We wtorek 25 marca b.r. pod przewodnictwem prefekta kleryków ks. Stanisława Żurada i Ojca Duchownego wspólnoty ks. Tadeusza Łoina wspólnota kleryków udała się do Watykanu, by pod przewodnictwem pracownika Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej, księdza prałata Tymona Tytusa Chmielewskiego zwiedzaliśmy Wieczne Miasto od wewnątrz.

Ksiądz prałat opowiedział nam w jaki sposób funkcjonuje Watykan, czym się różnią od siebie poszczególne kongregacje, instytucje które znajdują się za Wiecznym Murem. Przechadzając się po uliczkach Watykanu odwiedziliśmy Studio Produkcji Mozaiki, byliśmy pod hotelem Świętej Marty, który w czasie konklawe jest miejscem zamieszkania kardynałów elektorów i gdzie obecnie mieszka Ojciec Święty Franciszek, byliśmy na Stacji Kolejowej w Watykanie, widzieliśmy Pałacem Gubernatora Państwa-Miasta Watykańskiego, byliśmy pod pomnikiem świętego Michała Archanioła w Ogrodach Watykańskich poświęcony w zeszłym roku przez papieża Franciszka i emerytowanego papieża Benedykta XVI. Następnie udaliśmy się do budynku Sekretariatu Stanu, gdzie pracuje ksiądz prałat Tymon. Przechodząc przez korytarze, przez które przechodzą tylko pracownicy watykańscy i przybyli ambasadorowie różnych państw, ksiądz prałat opowiadał nam o swojej pracy, z kim pracuje, z kim spotyka się pracownik Sekretariatu Stanu i wiele innych rzeczy. Tam też widzieliśmy namalowane na ścianach jedyne w swoim rodzaju średniowieczne mapy świata. Następnie udaliśmy się na belweder Pałacu Watykańskiego, na którym znajduje się sławna mozaika Matki Bożej Królowej Kościoła Świętego wykonanej za pontyfikatu błogosławionego papieża Jana Pawła II, skąd napawaliśmy się widokiem nie tylko na Plac Świętego Piotra ma także na cały Rzym.

W czasie naszego zwiedzania natknęliśmy się na wiele osobliwości Kościoła: emerytowanego arcybiskupa Moskwy, prywatnego pielęgniarza papieża Benedykta XVI brata Eligiusza z zakonu braci Bonifratrów, wreszcie także osobistego sekretarza papieża Benedykta XVI i zarazem Prefekta Domu Papieskiego J.E. abp. Georga Gänswein. Później przy tzw. Scala della Morte czyli Schody Śmierci, którymi zmarły papież zostaje przeniesiony od Pałacu Apostolskiego do Bazyliki Świętego Piotra, spotkaliśmy się z idącym do pracy Sekretarzem Stanu Stolicy Apostolskiej J.E. kard. Pietro Parolin, z którym zamieniliśmy kilka zdań.

Następnie udaliśmy się do Kongregacji ds. Kanonizacyjnych gdzie vice-sekretarzem tejże kongregacji jest nasz wspólbrat ks. Bogusław Turek CSMA. Pokazał nam on archiwum gdzie przechowuje się akty z procesów beatyfikacyjnych i kanonizacyjnych, gdzie znajdują się też średniowieczne listy m.in. królów polskich do Ojca Świętego, opinie świętości pisane przez wielkich polaków. W międzyczasie spotkaliśmy się również z Prefektem Kongregacji ds. Kanonizacyjnych kard. Angelo Amato, podkreślając swoją wielką wdzięczność dla naszego Zgromadzenia za osobę jego bliskiego współpracownika księdza Bogusława Turka CSMA. Na zakończenie tego miłego dnia wraz z księdzem prałatem Tymonem udaliśmy się na przepyszną rzymską pizzę.

Dziękujemy serdecznie księdzu prałatowi i naszemu współbratu księdzu Bogusławowi za czas nam poświęcony a księdzu prefektowi za możliwość spędzenia tego dnia w tak wyjądkowym miejscu mało dostępnym dla innych turystów.

Kl. Łukasz Nowak CSMA

Triduum i Uroczystość Świętego Józefa

Ze względu na wielką pobożnosć jaką żywił założyciel Michalitów błogosławiony Bronisław Markiewicz do Świętego Józefa, nasze Zgromadzenie wybrało go za jednego ze szczególnych patronów wnaszym posłannictwie apostolskim. Z tego względu wspólnota zakonna kustoszy Sanktuarium Matki Bożej „Ad Rupes” w Castel Sant’Elia jak co roku zorganizowała triduum przygotowujące do wspomnienia liturgicznego Świętego Opiekuna Jezusa i Maryi, której przez trzy dni przewodził ksiądz Stanisław Żurad. Przez trzy dni przy wystawionym Najświętszym Sakramencie śpiewaliśmy wspólnie Nieszpory po czym następowała medytacja nad przymiotami świętego Józefa.

Na zakończenie Triduum, w Wigilię Uroczystości Świętego Józefa w bazylice pod wezwaniem tegoż samego świętego, odbyła się Msza Święta pod przewodnictwem rektora sanktuarium ks. Piotra Burka, w czasie której oprawą muzyczną zajęła się Orkiestra Dęta w Castel Sant’Elia. Na Uroczystą Eucharystię przybyli liczni mieszkańcy naszego miasteczka z burmistrzem miasta Rodolfo Mazzolini na czele. Podczas homilli ksiądz Piotr korzystając z okazji podziękował burmistrzowi i wszystkim pracownikom Urządu Miasta za współprace w przygotowaniu pielgrzymki figury Świętego Michała z Góry Gargano, która nawiedziła tutejszą parafię i Sanktuarium we wrześnie zeszłego roku. Po Mszy Świętej w duchy modlitwy i dziękczynienia po sprawowanej Ofiary Pańskiej, odbył się piękny koncert muzyki sakralnej której przewodziła Orkiestra Dęta. Na zakończenie kustosze sanktuarium zaprosil wszystkich słuchaczy i artystów na wspólne świętowanie do refektarza zakonnego .

W środę 19 marca o godiznie 17.00 celebrowana była Msza Święta odpustowa w Bazylice Świętego Józefa z okazji uroczystości wspomnienia patrona kościoła. W czasie Eucharysti sprawowanej przez rektora Sanktuarium modliliśmy się o błogosławieństwo Boże dla księdza Józefa Fila w dniu jego imienin. Oprawy muzycznej Mszy Świętej podjął się Zespół Muzyczny MICHAEL.IT.

Niespodzianka z okazji Dnia Kobiet :-)

cover Wiersz o Kobietach - brat Włodzimierz - 8 marca 2014

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

 

WIELKI POST 2014

ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA NA WIELKI POST 2014 ROKU

Stał się ubogim,
aby wzbogacić nas swoim ubóstwem

(por. 2 Kor 8, 9).

Drodzy Bracia i Siostry!

W czasie Wielkiego Postu chcę podzielić się z wami kilkoma refleksjami, które mogą wam być pomocne na drodze nawrócenia osobistego i wspólnotowego. Punktem wyjścia niech będą słowa św. Pawła: „Znacie przecież łaskę Pana naszego Jezusa Chrystusa, który będąc bogatym, dla was stał się ubogim, aby was ubóstwem swoim ubogacić” (2Kor 8,9). Apostoł zwraca się do chrześcijan Koryntu, zachęca ich, aby szczodrze dopomogli wiernym w Jerozolimie, którzy są w potrzebie. Co mówią nam, współczesnym chrześcijanom, te słowa św. Pawła? Co znaczy dla nas dzisiaj wezwanie do ubóstwa, do życia ubogiego w rozumieniu ewangelicznym?

1. Łaska Chrystusa

Słowa te mówią nam przede wszystkim, jaki jest styl Bożego działania. Bóg nie objawia się pod postaciami światowej potęgi i bogactwa, ale słabości i ubóstwa: „będąc bogatym, dla was stał się ubogim...”. Chrystus, odwieczny Syn Boży, mocą i chwałą równy Ojcu, stał się ubogi; wszedł między nas, stał się bliski każdemu z nas; obnażył się, „ogołocił", aby stać się we wszystkim podobny do nas (por. Flp 2,7; Hbr 4,15). Wcielenie Boże to wielka tajemnica! Ale źródłem tego wszystkiego jest Boża miłość, miłość, która jest łaską, ofiarnością, pragnieniem bliskości, i która nie waha się poświęcić i złożyć w darze samej siebie dla dobra umiłowanych stworzeń. Kochać znaczy dzielić we wszystkim los istoty kochanej. Miłość czyni podobnym, ustanawia równość, obala mury i usuwa dystans. To właśnie Bóg uczynił dla nas. Jezus przecież „ludzkimi rękami wykonywał pracę, ludzkim umysłem myślał, ludzką wolą działał, ludzkim sercem kochał. Zrodzony z Maryi Dziewicy stał się prawdziwie jednym z nas, podobny do nas we wszystkim z wyjątkiem grzechu” (Sobór Wat. II, Konst. duszpast. Gaudium et spes, 22).

Czytaj więcej: ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA NA WIELKI POST 2014 ROKU

Dzień skupienia ze świętym Benedyktem z Nursji

W niedzielę 16 lutego br. Ksiądz Piotr Burek, rektor nasyego sanktuarium wraz z członkami grupy modlitewnej Świętego Michała Archanioła i grupy Różańca Świętego i klerykiem Łukaszem udali się na coroczny dzieć skupienia poza Sanktuarium. W tym roku uczestnicy mięli okazję modlić się w miejscu szczególnym, w miejscu które postrzegane jest kolebką życia monastycznego w Europie, a mianowicie Subiaco, z którym to miejscem związany jest patron Europy Święty Benedykt z Nursji.

Po dojechaniu na miejsce zostaliśmy „uderzeni” szczególnością tego miejsca, pięknem przyrody: Sanktuarium wysoko w górze, w skale, dźwięki strumyka przepływającego w wąwozie górskim, śpiew ptaków... jednym słowem doskonałe miejsce na dzisiejsze spotkanie z Bogiem.Po naturalnym podziwie nad pięknem miejsca udaliśmy się do jednej z kaplic Sanktuarium na odprawienie Modlitw porannych i Jutrzni. Następnie zostaliśmy oprowadzeni przez panią Cecylię, przewodniczkę sanktuarium Sacro Speco, która opowiedziała nam historię życia i powołania Świętego Benedykta i jego siostry Świętej Scholastyki. Po wysłuchaniu ciekawej historii i zobaczeniu całego kompleksu monasteru udaliśmy się ponownie do kaplicy gdzie wysłuchaliśmy rozważań opiekuna duchowego grupy księdza Piotra, który w tym roku mówił o miłości, wytrwałości i zaufaniu w sakramencie małżeństwa w nauczaniu Ojca Świętego Franciszka. Kiedy nadeszła pora objadowa udaliśmy się na obrzeże miasta Subiaco gdzie w jednej z rodzinnych restauracji zjedliśmy pyszny obiad. Po tym krótkim odpoczynku i pokrzepieniu ciała dobrą włoską strawą, udaliśmy się do opactwa Świętej Scholastyki gdzie zostaliśmy oprowadzeni przez mieszkającego w tamtym opactwie minicha, don Mauro. Następnie ponownie udaliśmy się do Sacro Speco gdzie uczestniczyliśmy we mszy świętej kończącej ten pełny zadumy i modlitwy dzień, podczas której Ojciec Duchowny Grup modlitewnych wyjaśniał nam przymioty Ducha Świętego i ich wielkiej roli we wzroście wiary u każdego człowieka. Podczas mszy świętej ksiądz Piotr przetłumaczył na język włoski modlitwę która nauczyła go w dzieciństwie jego mama: „Duchu Święty, który oświecasz serca i umysły nasze...”, i zachęcił wszystkich uczestników rekolekcji do częstego jej odnawiania. Po zakończeniu Mszy Świętej Ksiądz Piotr pobłogosławił wszystkie przedmioty kultu zakupione w tutejszym sanktuarium, po czym udaliśmy się z powrotem do Castel Sant’Elia. W czasie drogi powrotnej, wszyscy zgodnie stwierdzili, że był to ciekawy i piękny dzień, oraz zastanawiali się: „ciekawe co dla nas przygotuje Ksiądz Piotr za rok”.

XXII Światowy Dzień Chorego

Orędzie Ojca Świętego na XXII. Światowy Dzień Chorego 11 lutego 2014 roku

Wiara i miłość: „My także winniśmy oddać życie za braci” (1 J 3,16)

Drodzy Bracia i Siostry!

1. Przy okazji XXII Światowego Dnia Chorego, którego tegoroczny temat brzmi: Wiara i miłość: „My także winniśmy oddać życie za braci” (1 J 3,16), zwracam się w szczególny sposób do osób chorych i do wszystkich, którzy się nimi opiekują i je leczą. Kościół dostrzega w was, drodzy chorzy, szczególną obecność cierpiącego Chrystusa. Tak właśnie jest: obok, więcej, wewnątrz naszego cierpienia jest cierpienie Jezusa, który razem z nami niesie jego ciężar i wyjawia jego sens. Kiedy Syn Boży wstąpił na krzyż, położył kres samotności cierpienia i rozjaśnił jego mrok. Stajemy zatem w obliczu tajemnicy miłości Boga do nas, która napełnia nas nadzieją i odwagą: nadzieją, ponieważ w Bożym zamyśle miłości również noc boleści otwiera się na światło paschalne; i odwagą, by stawić czoło wszelkim przeciwnościom razem z Nim, w zjednoczeniu z Nim.

2. Syn Boży, który stał się człowiekiem, nie uwolnił ludzkiego doświadczenia od choroby i cierpienia, lecz biorąc je na siebie, przemienił je i zredukował. Zredukował, bo już nie mają one ostatniego słowa, którym jest zamiast tego pełnia nowego życia; przemienił, bo dzięki zjednoczeniu z Chrystusem z negatywnych mogą stać się pozytywne. Jezus jest drogą, a mając Jego Ducha, możemy iść za Nim. Jak Ojciec dał Syna z miłości, a Syn oddał siebie ze względu na tę samą miłość, my również możemy miłować innych tak jak Bóg nas umiłował, oddając życie za braci. Wiara w dobrego Boga staje się dobrocią, wiara w ukrzyżowanego Chrystusa staje się siłą miłości aż do końca, także miłości nieprzyjaciół. Dowodem autentycznej wiary w Chrystusa jest dar z siebie, szerzenie się miłości bliźniego, zwłaszcza do ludzi, którzy na to nie zasługują, tych, którzy cierpią, którzy są zepchnięci na margines.

3. Na mocy chrztu i bierzmowania jesteśmy powołani do tego, byśmy się upodabniali do Chrystusa, Miłosiernego Samarytanina dla wszystkich cierpiących.

„Po tym poznaliśmy miłość, że On oddał za nas życie swoje. My także winniśmy oddać życie za braci” (1 J 3,16). Kiedy z czułością zbliżamy się do tych, którzy potrzebują opieki, wnosimy nadzieję i uśmiech Boga w sprzeczności świata. Kiedy wielkoduszne oddanie innym staje się stylem naszego działania, robimy miejsce dla Serca Chrystusa i zostajemy przez nie ogrzani, a tym samym przyczyniamy się do nadejścia królestwa Bożego.

4. Abyśmy mogli rozwijać w sobie czułość, nacechowaną szacunkiem i delikatną miłością, mamy chrześcijański wzór, ku któremu możemy w sposób pewny kierować nasze spojrzenie. Jest nim Matka Jezusa i nasza Matka, wsłuchująca się w głos Boga i potrzeby oraz trudności Jego dzieci. Maryja, pod wpływem Bożego miłosierdzia, które w Niej stało się ciałem, zapomina o sobie i spieszy z Galilei do Judei, by odwiedzić swoją kuzynkę Elżbietę i jej pomóc; wstawia się do swojego Syna na godach w Kanie, kiedy widzi, że kończy się weselne wino; nosi w swoim sercu przez całą pielgrzymkę życia słowa starca Symeona, przepowiadające, że Jej serce przeszyje miecz, i niewzruszenie stoi pod krzyżem Jezusa. Ona wie, jak idzie się tą drogą, i dlatego jest Matką wszystkich chorych i cierpiących. Możemy ufnie uciekać się do Niej z synowskim oddaniem, pewni, że weźmie nas w opiekę, wesprze i nie opuści. To Matka Ukrzyżowanego Zmartwychwstałego: stoi przy naszych krzyżach i towarzyszy nam w drodze do zmartwychwstania i pełnego życia.

5. Św. Jan, uczeń, który stał pod krzyżem z Maryją, prowadzi nas do źródeł wiary i miłości, do serca Boga, który „jest miłością” (1 J 4,8.16), i przypomina nam, że nie możemy kochać Boga, jeśli nie kochamy braci. Ten, kto stoi pod krzyżem z Maryją, uczy się kochać jak Jezus. Krzyż „daje pewność wiernej miłości Boga do nas. Miłości tak wielkiej, że wchodzi w nasz grzech i go przebacza, wchodzi w nasze cierpienie i daje nam siłę, aby je znosić, wchodzi także w śmierć, aby ją zwyciężyć i nas zbawić. (…) Krzyż Chrystusa zachęca także, abyśmy dali się zarazić tą miłością, uczy nas zatem patrzeć na bliźniego zawsze z miłosierdziem i miłością, zwłaszcza na tych, którzy cierpią, którzy potrzebują pomocy” (Droga Krzyżowa z młodzieżą, Rio de Janeiro, 26 lipca 2013 r.)

Zawierzam ten XXII Światowy Dzień Chorego wstawiennictwu Maryi, aby pomagała osobom chorym przeżywać swoje cierpienie w jedności z Jezusem Chrystusem i by wspierała tych, którzy się nimi opiekują. Wszystkim, chorym, pracownikom służby zdrowia i wolontariuszom, z serca udzielam Apostolskiego Błogosławieństwa.

Dni Duchowości Rodziny Salezjańskiej – już po raz 32

W Rzymie, przy via Pisana, gdzie znajduje się Dom Generalny Zgromadzenia Salezjańskiego, w centrum konferencyjnym „Salesianum”, po raz 32 odbyły się Dni Duchowości Rodziny Salezjańskiej. W spotkaniu, które rozpoczęło się w czwartek 16 stycznia po południu, wzięli udział także nasi współbracia raprezentując oficjalnie Zgromadzenie św. Michała Archanioła: ks. Piotr Burek, ks. Stanisław Żurad i ks. Łukasz Rogowski. W spotkaniu uczestniczyły także dwie siostry michalitki: s. Dolores i s. Renata.

Tegoroczne Spotkanie Rodziny Salezjańskiej w pewnym sensie poprzedza i w jakiś sposób przygotowuje Kapitułę Generalną Zgromadzenia Salezjańskiego, która rozpocznie się 22 lutego br. Temat Dni Duchowości i temat Wiązanki Duchowej, przygotowanej przez przełożonego generalnego ks. Pascuala Chàveza SDB brzmi: „Czerpmy z doświadczenia duchowego ks. Bosko, aby kroczyć w świętości według naszego osobistego powołania”. Temat ten był pogłębiany podczas Dni Duchowości Salezjańskiej podczas poszczególnych dni: w czwartek – „Duchowość salezjańska: spotkanie z Bogiem, którego pragniemy”, w piątek – „Duchowość salezjańska: spotkanie z ks. Bosko, naszym mistrzem”, w sobotę – „Duchowość salezjańska: nasza tożsamość i misja”, w niedzielę – „Duchowość salezjańska: szukanie chwały Boga i zbawienia dusz”.

Na codzienny program złożyły się: konferencje, świadectwa, chwile wspólnej modlitwy i celebracji, prezentacja dzieł prowadzonych przez zgromadzenia i instytuty, które przynależą do Rodziny. Nie zabrakło oczywiście braterskich spotkań z tymi, którzy przybyli tutaj z całego świata w liczbie 430 osób. Podobnie jak w poprzednich latach, Dni Duchowości stanowiły świetną okazję, aby „coś podpatrzeć i czegoś się nauczyć” od tych wszystkich, którzy tworzą wielką Rodzinę Salezjańską, a co można wykorzystać nie tylko dla siebie, ale także na innych polach działania.

Liturgia na dziś

4611342
Today
Yesterday
This Week
This Month
190
792
5271
42832