Papieskie Sanktuarium Matki Bożej "ad Rupes" w Wiadomościach TVP

W dzisiejszym specjalnym wydaniu Wiadomości TVP o godzinie 19:30 wszystko na temat jutrzejszej kanonizacji papieży Jana Pawła II i Jana XXIII. W planie również reportaż z naszego sanktuarium, które odwiedził papież Jana Paweł II 1 maja 1988r.

ZAPRASZAMY DO OGLĄDANIA!

ŻYĆ WIELKIM TYGODNIEM

Co jednak może dla nas znaczyć życie Wielkim Tygodniem? Co znaczy iść za Jezusem Jego drogą na Kalwarię, ku krzyżowi i zmartwychwstaniu? W swojej ziemskiej misji Jezus chodził drogami Ziemi Świętej; powołał dwunastu prostych ludzi, aby z Nim przebywali, chodzili z Nim i kontynuowali Jego misję. Wybrał ich spośród ludu pełnego wiary w Boże obietnice. Mówił do wszystkich bez różnicy, do wielkich i do prostych, do bogatego młodzieńca i do ubogiej wdowy, do możnych i do słabych; niósł miłosierdzie i przebaczenie Boga; uzdrawiał, pocieszał, okazywał zrozumienie; dawał nadzieję; wszystkim niósł obecność Boga, który interesuje się każdym człowiekiem, jak dobry ojciec i dobra matka każdym ze swoich dzieci. Bóg nie czekał, aż do Niego przyjdziemy, ale to On przybył do nas, bez kalkulacji, bez miary. Bóg taki jest: to On zawsze robi pierwszy krok, On idzie do nas. Jezus żył w codziennych realiach zwykłych ludzi: wzruszył Go tłum, który wyglądał jak stado bez pasterza, płakał w obliczu cierpienia Marty i Marii z powodu śmierci ich brata Łazarza, powołał celnika na swego ucznia, doświadczył też zdrady jednego ze swoich przyjaciół. W Nim Bóg dał nam pewność, że jest z nami, pośród nas. «Lisy — powiedział On, Jezus — lisy mają nory, a ptaki podniebne — gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł położyć» (Mt 8, 20). Jezus nie ma domu, bo Jego domem są ludzie, my, Jego misją jest otwieranie wszystkim bram Boga, uobecnianie miłości Boga.

W Wielkim Tygodniu przeżywamy szczytowy moment tej drogi, tego planu miłości, który obejmuje całą historię relacji między Bogiem a ludzkością. Jezus wchodzi do Jerozolimy, by uczynić ostatni krok, który jest syntezą całego Jego życia: daje siebie bez reszty, niczego dla siebie nie zachowując, nawet życia. Podczas Ostatniej Wieczerzy z przyjaciółmi dzieli chleb i podaje kielich «za nas». Syn Boży daje się nam, przekazuje w nasze ręce swoje Ciało i swoją Krew, by zawsze być z nami, by mieszkać wśród nas. W Ogrodzie Oliwnym, podobnie jak podczas procesu przed Piłatem, nie stawia oporu, daje siebie. Jest przepowiedzianym przez Izajasza cierpiącym sługą, który ogołocił samego siebie, aż do śmierci (por. Iz 53, 12).

Jezus nie przeżywa tej miłości, która prowadzi do ofiary, w sposób bierny bądź fatalistyczny; nie kryje, oczywiście, swej głęboko ludzkiej trwogi w obliczu gwałtownej śmierci, lecz z pełną ufnością zawierza się Ojcu. Jezus dobrowolnie wydał się na śmierć, aby odpowiedzieć na miłość Boga Ojca, w doskonałej jedności z Jego wolą, aby zaświadczyć o swojej miłości do nas. Na krzyżu Jezus «umiłował mnie i samego siebie wydał za mnie» (Ga 2, 20). Każdy z nas może powiedzieć: umiłował mnie i wydał samego siebie za mnie. Każdy z nas może powiedzieć owo: «za mnie».

Czytaj więcej: ŻYĆ WIELKIM TYGODNIEM

Życzenia Wielkanocne - 20 kwiecien 2014

„Także my, którzy przeszliśmy przez pustynię Wielkiego Postu
i bolesne dni męki Pańskiej, wznosimy dziś okrzyk zwycięstwa:
«Zmartwychwstał! Prawdziwie zmartwychwstał!»."

Benedykt XVI,
Orędzie Wielkanocne Urbi et Orbi,
8 kwietnia 2012

W dni Wielkanocne w szczególny sposób jest nam głoszona prawda wypowiedziana przez Świętego Pawła: “Za wszystkich umarł Chrystus po to, aby Ci co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał. Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe” (2Kor 5,15.17). Właśnie dzięki tej prawdzie cud zmartwychwstania Chrystusa jest podstawową prawdą wiary, dającą moc poznania Boga i zwyciężenia zła.

Niechaj radosne orędzie paschalne rozlegające się z mocą wniesie w nasze życie trwały pokój, umocni nadzieję, rozpali braterską miłość, byśmy stawali się przekonywującymi i radosnymi świadkami orędzia życia i miłości.

Niech Zmartwychwstały Jezus rozraduje Wasze serca łaską i błogosławieństwem.

Wspólnota zakonna Księży Michalitów


Życzenia od Ojca Świętego Franciszka

 

Marcowe zwiedzanie Watykanu przez kleryków z Castel Sant’Elia

We wtorek 25 marca b.r. pod przewodnictwem prefekta kleryków ks. Stanisława Żurada i Ojca Duchownego wspólnoty ks. Tadeusza Łoina wspólnota kleryków udała się do Watykanu, by pod przewodnictwem pracownika Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej, księdza prałata Tymona Tytusa Chmielewskiego zwiedzaliśmy Wieczne Miasto od wewnątrz.

Ksiądz prałat opowiedział nam w jaki sposób funkcjonuje Watykan, czym się różnią od siebie poszczególne kongregacje, instytucje które znajdują się za Wiecznym Murem. Przechadzając się po uliczkach Watykanu odwiedziliśmy Studio Produkcji Mozaiki, byliśmy pod hotelem Świętej Marty, który w czasie konklawe jest miejscem zamieszkania kardynałów elektorów i gdzie obecnie mieszka Ojciec Święty Franciszek, byliśmy na Stacji Kolejowej w Watykanie, widzieliśmy Pałacem Gubernatora Państwa-Miasta Watykańskiego, byliśmy pod pomnikiem świętego Michała Archanioła w Ogrodach Watykańskich poświęcony w zeszłym roku przez papieża Franciszka i emerytowanego papieża Benedykta XVI. Następnie udaliśmy się do budynku Sekretariatu Stanu, gdzie pracuje ksiądz prałat Tymon. Przechodząc przez korytarze, przez które przechodzą tylko pracownicy watykańscy i przybyli ambasadorowie różnych państw, ksiądz prałat opowiadał nam o swojej pracy, z kim pracuje, z kim spotyka się pracownik Sekretariatu Stanu i wiele innych rzeczy. Tam też widzieliśmy namalowane na ścianach jedyne w swoim rodzaju średniowieczne mapy świata. Następnie udaliśmy się na belweder Pałacu Watykańskiego, na którym znajduje się sławna mozaika Matki Bożej Królowej Kościoła Świętego wykonanej za pontyfikatu błogosławionego papieża Jana Pawła II, skąd napawaliśmy się widokiem nie tylko na Plac Świętego Piotra ma także na cały Rzym.

W czasie naszego zwiedzania natknęliśmy się na wiele osobliwości Kościoła: emerytowanego arcybiskupa Moskwy, prywatnego pielęgniarza papieża Benedykta XVI brata Eligiusza z zakonu braci Bonifratrów, wreszcie także osobistego sekretarza papieża Benedykta XVI i zarazem Prefekta Domu Papieskiego J.E. abp. Georga Gänswein. Później przy tzw. Scala della Morte czyli Schody Śmierci, którymi zmarły papież zostaje przeniesiony od Pałacu Apostolskiego do Bazyliki Świętego Piotra, spotkaliśmy się z idącym do pracy Sekretarzem Stanu Stolicy Apostolskiej J.E. kard. Pietro Parolin, z którym zamieniliśmy kilka zdań.

Następnie udaliśmy się do Kongregacji ds. Kanonizacyjnych gdzie vice-sekretarzem tejże kongregacji jest nasz wspólbrat ks. Bogusław Turek CSMA. Pokazał nam on archiwum gdzie przechowuje się akty z procesów beatyfikacyjnych i kanonizacyjnych, gdzie znajdują się też średniowieczne listy m.in. królów polskich do Ojca Świętego, opinie świętości pisane przez wielkich polaków. W międzyczasie spotkaliśmy się również z Prefektem Kongregacji ds. Kanonizacyjnych kard. Angelo Amato, podkreślając swoją wielką wdzięczność dla naszego Zgromadzenia za osobę jego bliskiego współpracownika księdza Bogusława Turka CSMA. Na zakończenie tego miłego dnia wraz z księdzem prałatem Tymonem udaliśmy się na przepyszną rzymską pizzę.

Dziękujemy serdecznie księdzu prałatowi i naszemu współbratu księdzu Bogusławowi za czas nam poświęcony a księdzu prefektowi za możliwość spędzenia tego dnia w tak wyjądkowym miejscu mało dostępnym dla innych turystów.

Kl. Łukasz Nowak CSMA

Liturgia na dziś

2604221
Today
Yesterday
This Week
This Month
539
1557
12446
24421