XXII Światowy Dzień Chorego

Orędzie Ojca Świętego na XXII. Światowy Dzień Chorego 11 lutego 2014 roku

Wiara i miłość: „My także winniśmy oddać życie za braci” (1 J 3,16)

Drodzy Bracia i Siostry!

1. Przy okazji XXII Światowego Dnia Chorego, którego tegoroczny temat brzmi: Wiara i miłość: „My także winniśmy oddać życie za braci” (1 J 3,16), zwracam się w szczególny sposób do osób chorych i do wszystkich, którzy się nimi opiekują i je leczą. Kościół dostrzega w was, drodzy chorzy, szczególną obecność cierpiącego Chrystusa. Tak właśnie jest: obok, więcej, wewnątrz naszego cierpienia jest cierpienie Jezusa, który razem z nami niesie jego ciężar i wyjawia jego sens. Kiedy Syn Boży wstąpił na krzyż, położył kres samotności cierpienia i rozjaśnił jego mrok. Stajemy zatem w obliczu tajemnicy miłości Boga do nas, która napełnia nas nadzieją i odwagą: nadzieją, ponieważ w Bożym zamyśle miłości również noc boleści otwiera się na światło paschalne; i odwagą, by stawić czoło wszelkim przeciwnościom razem z Nim, w zjednoczeniu z Nim.

2. Syn Boży, który stał się człowiekiem, nie uwolnił ludzkiego doświadczenia od choroby i cierpienia, lecz biorąc je na siebie, przemienił je i zredukował. Zredukował, bo już nie mają one ostatniego słowa, którym jest zamiast tego pełnia nowego życia; przemienił, bo dzięki zjednoczeniu z Chrystusem z negatywnych mogą stać się pozytywne. Jezus jest drogą, a mając Jego Ducha, możemy iść za Nim. Jak Ojciec dał Syna z miłości, a Syn oddał siebie ze względu na tę samą miłość, my również możemy miłować innych tak jak Bóg nas umiłował, oddając życie za braci. Wiara w dobrego Boga staje się dobrocią, wiara w ukrzyżowanego Chrystusa staje się siłą miłości aż do końca, także miłości nieprzyjaciół. Dowodem autentycznej wiary w Chrystusa jest dar z siebie, szerzenie się miłości bliźniego, zwłaszcza do ludzi, którzy na to nie zasługują, tych, którzy cierpią, którzy są zepchnięci na margines.

3. Na mocy chrztu i bierzmowania jesteśmy powołani do tego, byśmy się upodabniali do Chrystusa, Miłosiernego Samarytanina dla wszystkich cierpiących.

„Po tym poznaliśmy miłość, że On oddał za nas życie swoje. My także winniśmy oddać życie za braci” (1 J 3,16). Kiedy z czułością zbliżamy się do tych, którzy potrzebują opieki, wnosimy nadzieję i uśmiech Boga w sprzeczności świata. Kiedy wielkoduszne oddanie innym staje się stylem naszego działania, robimy miejsce dla Serca Chrystusa i zostajemy przez nie ogrzani, a tym samym przyczyniamy się do nadejścia królestwa Bożego.

4. Abyśmy mogli rozwijać w sobie czułość, nacechowaną szacunkiem i delikatną miłością, mamy chrześcijański wzór, ku któremu możemy w sposób pewny kierować nasze spojrzenie. Jest nim Matka Jezusa i nasza Matka, wsłuchująca się w głos Boga i potrzeby oraz trudności Jego dzieci. Maryja, pod wpływem Bożego miłosierdzia, które w Niej stało się ciałem, zapomina o sobie i spieszy z Galilei do Judei, by odwiedzić swoją kuzynkę Elżbietę i jej pomóc; wstawia się do swojego Syna na godach w Kanie, kiedy widzi, że kończy się weselne wino; nosi w swoim sercu przez całą pielgrzymkę życia słowa starca Symeona, przepowiadające, że Jej serce przeszyje miecz, i niewzruszenie stoi pod krzyżem Jezusa. Ona wie, jak idzie się tą drogą, i dlatego jest Matką wszystkich chorych i cierpiących. Możemy ufnie uciekać się do Niej z synowskim oddaniem, pewni, że weźmie nas w opiekę, wesprze i nie opuści. To Matka Ukrzyżowanego Zmartwychwstałego: stoi przy naszych krzyżach i towarzyszy nam w drodze do zmartwychwstania i pełnego życia.

5. Św. Jan, uczeń, który stał pod krzyżem z Maryją, prowadzi nas do źródeł wiary i miłości, do serca Boga, który „jest miłością” (1 J 4,8.16), i przypomina nam, że nie możemy kochać Boga, jeśli nie kochamy braci. Ten, kto stoi pod krzyżem z Maryją, uczy się kochać jak Jezus. Krzyż „daje pewność wiernej miłości Boga do nas. Miłości tak wielkiej, że wchodzi w nasz grzech i go przebacza, wchodzi w nasze cierpienie i daje nam siłę, aby je znosić, wchodzi także w śmierć, aby ją zwyciężyć i nas zbawić. (…) Krzyż Chrystusa zachęca także, abyśmy dali się zarazić tą miłością, uczy nas zatem patrzeć na bliźniego zawsze z miłosierdziem i miłością, zwłaszcza na tych, którzy cierpią, którzy potrzebują pomocy” (Droga Krzyżowa z młodzieżą, Rio de Janeiro, 26 lipca 2013 r.)

Zawierzam ten XXII Światowy Dzień Chorego wstawiennictwu Maryi, aby pomagała osobom chorym przeżywać swoje cierpienie w jedności z Jezusem Chrystusem i by wspierała tych, którzy się nimi opiekują. Wszystkim, chorym, pracownikom służby zdrowia i wolontariuszom, z serca udzielam Apostolskiego Błogosławieństwa.

Dni Duchowości Rodziny Salezjańskiej – już po raz 32

W Rzymie, przy via Pisana, gdzie znajduje się Dom Generalny Zgromadzenia Salezjańskiego, w centrum konferencyjnym „Salesianum”, po raz 32 odbyły się Dni Duchowości Rodziny Salezjańskiej. W spotkaniu, które rozpoczęło się w czwartek 16 stycznia po południu, wzięli udział także nasi współbracia raprezentując oficjalnie Zgromadzenie św. Michała Archanioła: ks. Piotr Burek, ks. Stanisław Żurad i ks. Łukasz Rogowski. W spotkaniu uczestniczyły także dwie siostry michalitki: s. Dolores i s. Renata.

Tegoroczne Spotkanie Rodziny Salezjańskiej w pewnym sensie poprzedza i w jakiś sposób przygotowuje Kapitułę Generalną Zgromadzenia Salezjańskiego, która rozpocznie się 22 lutego br. Temat Dni Duchowości i temat Wiązanki Duchowej, przygotowanej przez przełożonego generalnego ks. Pascuala Chàveza SDB brzmi: „Czerpmy z doświadczenia duchowego ks. Bosko, aby kroczyć w świętości według naszego osobistego powołania”. Temat ten był pogłębiany podczas Dni Duchowości Salezjańskiej podczas poszczególnych dni: w czwartek – „Duchowość salezjańska: spotkanie z Bogiem, którego pragniemy”, w piątek – „Duchowość salezjańska: spotkanie z ks. Bosko, naszym mistrzem”, w sobotę – „Duchowość salezjańska: nasza tożsamość i misja”, w niedzielę – „Duchowość salezjańska: szukanie chwały Boga i zbawienia dusz”.

Na codzienny program złożyły się: konferencje, świadectwa, chwile wspólnej modlitwy i celebracji, prezentacja dzieł prowadzonych przez zgromadzenia i instytuty, które przynależą do Rodziny. Nie zabrakło oczywiście braterskich spotkań z tymi, którzy przybyli tutaj z całego świata w liczbie 430 osób. Podobnie jak w poprzednich latach, Dni Duchowości stanowiły świetną okazję, aby „coś podpatrzeć i czegoś się nauczyć” od tych wszystkich, którzy tworzą wielką Rodzinę Salezjańską, a co można wykorzystać nie tylko dla siebie, ale także na innych polach działania.

Jeszcze kilka dni i....

Rozpoczęli pracę 18 listopada i każdego dnia rano i popołudniem nie szczędzili sił, czasu i chęci by to ogromne dzieło ukończyć w wyznaczonym czasie. Ostatnie szlify zostały wykonane w Wigilię Narodzenia Pańskiego. To nad czym pracowali zostało uroczyście odsłonięte na widok publiczny w czasie Mszy „Pasterki”. O kim mowa i co takiego zostało stworzone. Mowa oczywiście o szopce bożonarodzeniowej usytuowanej w głębi Bazyliki Świętego Józefa. Artystami jak zawsze od 34 lat byli przyjaciele naszego Sanktuarium: Bruno Dei, Enrico Graziani, Enzo Adolini i Maurizio Galletti, prawdziwie utalentowani artyści. Ta niezwykła szopka pełna kolorów, gry światłami, imitacjami ruchu figurek w niej ustawionych i blasku święcących na nieboskłonie gwiazd jest efektem wielotygodniowej pracy przepełnionej oddaniem, pomysłowością, olbrzymią wyobraźnią i miłością do Dobrego Boga.

W tym miejscu wspólnota michalitów w Castel Sant’Elia pragnie gorąco zaprosić pielgrzymów do odwiedzin naszego sanktuarium i tej wspaniałej szopki betlejemskiej, która jest pięknym wyznaniem swojej wiary w Dobrą Nowinę, którą przez swoje narodzenie nam objawił Jezus Chrystus. Szopka jest otwarta codziennie w godzinach od 7.00 do 19.30. Pozostało już mało czasu, gdyż szopka betlejemska ostatni raz zostanie otwarta tradycyjnie 2 lutego.

Prezentujemy wam kilka zdjęć prezentujących autorów szopki oraz efekt końcowy.

W końcu dotarł!

Po długim oczekiwaniu, spowodowanym problemami z drukiem, w końcu dotarł do naszych rąk nowy kalendarz Squilli na 2014 rok. Można by powiedzieć lepiej późno niż wcale. Na kalendarz ten, który będzie nam towarzyszył przez cały rok, czekało wiele osób, a to potwierdza fakt, że jest on bardzo doceniany, z czego bardzo się cieszymy i mamy nadzieję że także i tego roku będzie on cieszył się popularnością.

Jak wygląda tegoroczny kalendarz? Węwnatrz jego można znaleść dwie komozycje fotografii: pierwsza którą przedstawia najważniejsze wydarzenia roku 2013 dla naszego sanktuarium, druga zaś ukazuje wizytę sprzed 25 lat, bł. Jana Pawła II. Jeśli chodzi o fotografie na każdy miesiąc, pragnęliśmy także i tego roku kontynuować cykl fotografii, które ukazują najważniejsze i najpiękniejsze miejsca tego świętego miejsca. Fotografie te zostały wykonane, przy użyciu specjalnej techniki, przez pana Roberta Finesi. Przepięknym zdjęciom towarzyszą myśli bł. Jana Pawła II i Papieża Franciszka, które mówią o pięknie i misji rodziny, myśli specjalnie wybrane, mając na uwadze synod, który odbędzie się w październiku, a który poświęcony będzie właśnie rodzinie.

Kalendarz ten można nabyć na furcie naszego sanktuarium, albo prosząc o przesłanie go drogą pocztową podając swój adres. W galerii prezentujemy niektóre zdjęcia kalendarza, które przynajmniej po części ukazują jego piękno.

Życzenia na Nowy Rok 2014!

“Niech cię Pan błogosławi i strzeże.
Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą,
niech cię obdarzy swą łaską.
Niech zwróci ku tobie oblicze swoje
i niech cię obdarzy pokojem.”.
(Lb 6, 24-26)

Nowy Rok 2014, który rozpoczyna się świętem ku czci Maryi, Matki Boga, niech sparwi abyśmy jeszcze bardziej mogli odczuć i doznać Jej Matczynej obecności. Umocnieni i pocieszeni wstawiennictwem Dziewicy Maryi, możemy kontemplować Jej syna, Jezusa Chrystusa i kroczyć jeszcze pewniej na drodze czynienia dobra!

Wszystkim przyjaciołom, współpracownikom sanktuarium i tym wszystkim, którzy nawiedzają to święte miejsce życzymy Bożego błogosławieństwa na Nowy Rok 2014.

Wspólnota zakonna Księży Michalitów

Liturgia na dziś

2621812
Today
Yesterday
This Week
This Month
871
2153
5015
42012